Ένα βιβλίο ξεφυλλίζεται, τρέχουν οι σελίδες σε μέρη μακρινά , σε μέρη κοντινά, φωτεινάκαι σκοτεινά, μυστηριώδη και απόμακρα…Οι σελίδες τρέχουν, αλλάζουν, περνούν,ταξιδεύουν.Ποιόν ταξιδεύουν, που και πως μπορούνκαι στο κάτω κάτω, τι είναι αυτό το«ταξίδι»; ρώτησε η σελ. 49 την 50.«Τι είπες;» ρώτησε απ’ την μεριά τηςέκπληκτη η 50.«Τι είναι το ταξίδι;» επανέλαβε η σελ. 49.Η 50 άκουγε ακόμη έκπληκτη. Ήταν ηπρώτη φορά που η προηγούμενη, ημικρότερη από αυτήν σελίδα, της μιλούσε.Ήταν η πρώτη φορά που την ρωτούσε μίασελίδα κάτι. Μέχρι τώρα είχε μάθει μόνοη ίδια να ρωτά τις μεγαλύτερες από αυτήν,την 51, την 52 και μια φορά μόνο θυμάταιείχε ακουστεί μέχρι και η απάντηση της 60!Αλλά τώρα, η μικρότερή της, η 49 τηςέκανε μία ερώτηση. Ήταν έκπληκτη καισυγκινημένη. Την ερώτηση δεν την είχεακούσει ακόμη. Είχε μείνεισ’ εκείνο το ερωτηματικό στο τέλος. Ναι!Ήταν πια έτοιμη να απαντήσει σε μιαερώτηση. Ποια ήταν η ερώτηση;Α, ναι, το ταξίδι, τι είναι το ταξίδι τέλοςπάντων.Μέσα στις λέξεις που δημιουργούσαν τιςγραμμές και οι γραμμές τις παραγράφουςπου την αποτελούσαν αναφερόταν δυο ήκαι τρεις φορές αυτή η λέξη.Η 49 ρώτησε ξανά,«Θα μου πεις τι είναι το ταξίδι; στις γραμμέςμου αναφέρεται μόνο μία φορά, αλλά μετέτοια έμφαση που με μαγεύει, χωρίς καλάκαλά να καταλαβαίνω τι σημαίνει.Η 50 έμεινε για λίγο σιωπηλή μετάκαι από την δεύτερη ερώτηση, γιατίσυνειδητοποιούσε ότι ενώ πίστευε ότι ήτανκάτι που ήξερε και μπορούσε να απαντήσει,τελικά ήταν ένα θέμα μεγαλύτερο απόαυτήν και έπρεπε να προστρέξει και στιςεπόμενες σελίδες για βοήθεια.«Γιατί δεν μου απαντάς;» άκουσε τη 49 νατης λέει.«Επειδή θέλω να σου δώσω μιαολοκληρωμένη άποψη. Είναι η πρώτηερώτηση που μου κάνει κάποιος τόσαχρόνια και θέλω να πάρεις την καλύτερηαπάντηση.Η ερώτηση της σελ. 49, μεταφέρθηκεαστραπιαία από τη μια σελίδα στην άλληκαι έφτασε ως την τελευταία, την πιο σοφή,την 382. Επιστρέφοντας ξανά μία μία μετις απαντήσεις ο χρόνος περνούσε και η49 άρχισε να απελπίζεται ότι τελικά δεν θαμάθει τι είναι το ταξίδι.Η 50, το διαισθάνθηκε και για να μηντην αποθαρρύνει, άρχισε να της δίνει τιςπληροφορίες που αυτή ήδη γνώριζε…«Μου ανέφερες ότι στις γραμμές σου η λέξηαυτή αναφέρεται μία φορά, έτσι δεν είναι;»«Ναι!» είπε η 49.«Μπορείς να δεις και τις λέξεις που τησυνοδεύουν;»«Ναι μπορώ.» είπε ξανά η 49.«Ποιες είναι;»«Είναι η λέξη μακρινό και η λέξη δύσκολο.Λίγο παρακάτω αυτές οι δύο λέξειςσυνοδεύουν και την λέξη «προορισμός»».«Στις δικές μου γραμμές, είπε η 50, το ταξίδισυνοδεύεται από τον «νου» και είναι λέειφανταστικό και άπιαστο. Λίγο παρακάτωτο ταξίδι χρησιμοποιεί τραίνα, πλοία καιαεροπλάνα.Η σελ. 51 άρχισε να μεταφέρει τιςαπαντήσεις που κατέφθαναν από τιςμεγαλύτερες σελίδες στην 50 και εκείνη μετη σειρά της στην 49.«Άκου, της είπε η 50 και στο τέλος μαζί θααποφασίσουμε»:«Το ταξίδι είναι η διαδρομή προς ένανπροορισμό. Το ταξίδι είναι όνειρο καιμπορεί να γίνει με ό,τι τρόπο θέλεις και ναπας όπου θες όταν το συνδυάσεις με τηνφαντασία σου. Το ταξίδι σε γεμίζει γνώσειςκαι εμπειρίες για τη ζωή σου. Το ταξίδι; Δενέχω τέτοια λέξη στις γραμμές μου, ξέρωόμως ότι και μέσα από εμάς τις σελίδεςμπορεί κανείς να ταξιδέψει και να πάει σεμέρη, σε σκέψεις, σε ιδέες, που ποτέ δενφανταζόταν ή δεν ήξερε ότι υπάρχουνΣ’ εμένα το ταξίδι περιγράφει μία δύσκοληκαι επίπονη προσπάθεια.Και σ’ εμένα μία ευχάριστη και εύκολη αλλάείναι σύντομο, γιατί;»Η 50 είχε αρχίσει να σαστίζει με τιςτόσες διαφορετικές απαντήσεις και νααναρωτιέται αν μπορεί τελικά να βγάλειτην τελική έννοια του ταξιδιού και να τηνεξηγήσει στην 49.Η 49 πάλι, μαγευόταν που έπαιρνε τόσεςαπαντήσεις και καθόλου δεν την ένοιαζε τοτελικό συμπέρασμα. Απολάμβανε αυτή τηντόσο σημαντική εμπειρία για εκείνην.Όλη αυτή η κινητικότητα επηρέασε καιτις προηγούμενες από την 49, σελίδες καιενώ ήταν μικρότερες, ζήτησαν και αυτές νααπαντήσουν στέλνοντας με την σελ. 48 τιςαπαντήσεις τους:«Το ταξίδι είναι η αρχή. Το ταξίδι σε φτάνειστο τέλος. Το ταξίδι σε κάνει να το σκας απ’τα δύσκολα και να παίρνεις μια ανάσα. Τοταξίδι είναι κάτι που δεν τελειώνει ποτέ καιδεν περιορίζεται πουθενά. Οι τρόποι για ναταξιδεύεις μπορεί να είναι και η μουσικήκαι η ζωγραφική και ο χορός… η τέχνη…Οι σελίδες όλες ζούσαν μία αναταραχή καιμια έξαψη, καθώς όλες είχαν να πουν καικαθώς υπήρχε χώρος για τόσες απαντήσεις.Η 49, ενώ χαιρόταν από τη μια, δεν είχεκαταλάβει και ακριβώς από την άλλη.Τι είναι τέλος πάντων αυτό το ταξίδι; Τοβλέπει κανείς; Το πιάνει; Το ακούει;Και αφού έχει τόσες πολλές μορφές πωςξέρει κανείς ότι ζει σ’ αυτό, το ξεκινά ή τοσταματά.Και όσο τα σκεφτόταν αυτά έφτανε στην 50η απάντηση της 382:«Ταξίδι ήταν αυτό που έκανε η ερώτησήσου ως εδώ και αυτό που θα κάνει ώσπουνα ‘ρθει πίσω ξανά σε εσένα. Ξέρεις ότιείναι η δική σου, αλλά δεν είναι πια ηίδια. Πλουσιότερη ή φτωχότερη, εσύαποφασίζεις.»Η 49 ήταν πια ήρεμη και ικανοποιημένη.Η 50 ακόμη πιο πολύ που κατάφερε ναανταποκριθεί τόσο καλά στην πρώτη τηςαπάντηση.Μα πιο πολύ κι αυτές οι δυο και οι άλλες380, ευχαριστήθηκαν τις διαδρομές πουτους χάρισε η αναζήτηση του ταξιδιού!