H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή. Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι. Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα… μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου! Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε; Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη! Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα. Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»… συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί…

Ησυχία παντού!!…Αυτές τις μέρες του χιονιά μου έκανε πολύ εντύπωση η ησυχία που επικρατούσε στη πόλη, στους δρόμους, παντού..Ηταν μια μικρή απόλαυση για μένα!Στη δουλειά επικρατεί ενα πολύ ευχάριστο κλίμα..είμαστε όλοι αρκετά έντονες προσωπικότητες και η αντιπαράθεση είναι πολυ έντονη αλλα πάντα με φιλική διάθεση!Σήμερα το ερώτημα που προέκυψε τουλαχιστον στο δικο μου το κεφαλι είναι το πόσο και αν είναι σημαντικό το να ανήκεις κάπου ιδεολογικά δεχόμενος καθε πλευρά μιας και μόνης αλήθειας αγνοώντας εως και αντιδρώντας έντονα σε μια διαφορετική οπτική….δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητή.. αυτό που σκέφτομαι τουλάχιστον είναι ότι πάντα μου ήταν και πάντα θα μου είναι δύσκολο να εγλωβιστώ μέσα σε μια μόνο αλήθεια.. 

Εντάξει. Πήγα. Το είδα. Ενα μιούζικαλ είναι. Με εξαιρετικά μουσικά θέματα και εξαιρετική απουσία φωτός. Ρωμαίος και Ιουλιέτα με λίγο παραπάνω αίμα! Εξαιρετική η ονειρική ομιχλώδης φωτογραφία, εξαιρετικότατη η ερμηνεία των δυο πρωταγωνιστών και όχι μόνο, εξαιρετική και η πολιτικοκοινωνική προέκταση κάτω απο λίτρα αίματος!Ελπίζω να μην δω εφιάλτες, αν και δε νομ’ιζω οτι θα το αποφύγω!ε…να πάτε να πάτε!είναι για τη μεγάλη οθόνη αυτά τα πράγματα!!

Tim BurtonSWEENEY TODD: THE DEMON BARBER OF FLEET STREET  

Kυριακή γιορτή και σχόλη να ταν η βδομάδα όλη κι η δευτέρα να ταν μονο κανά δυο φορές το χρόνο..λα λαλα λαλαλα λα λαλα λα λαλαλαλα λα..ενώ όλη τη βδομάδα γκρινιάζω που δεν έχω χρονο να πάω τα θεατρακια μου τα σινεμαδάκια μου έρχεται το σαββατοκύριακο που θεωρητικά εχω άπλετο χρόνο και δεν κάνω τίποτα!Βολεύομαι στο καναπέ βλέπω ταινίες και παραγγέλνω κινέζικο!Και ειδικά με το καιρό αυτό??Ούτε την εφημερίδα δεν βγήκα να πάρω!!
Πάντως εχω υλικό να μοιραστώ μαζί σας!!
Να μην δείτε σε καμία περίπτωση: Το νεο Αστεριξ και Οβελιξ στους ολυμπιακους αγωνες!Μεγάλη πατάτα!!
Να μην δείτε (εκτός αν είστε μαζοχιστές) την νεα απόπειρα της Ρούλας Πατεράκη στο Εθνικό να ανεβάσει Γκόργκι, όπου αν και εξαιρετικό το cast των ηθοποιών, η παρασταση καταληγει να ειναι εξαιρετικά βαριά και ψυχοφθόρα (είναι και αυτός ο Γκόργκι πολύ σκληρός, είδα και τη Βάσα, αλλά τουλάχιστον σε σκηνοθεσία Λιβαθινού!.) Δεν ξέρω, αλλά αυτός ο συνδυασμός Γκόργκι Πατεράκη μου έκανε να θέλω να σηκωθώ απο τη θέση μου και να αρχίσω να φωνάζω, καθώς ξέχασα να πω πως κάθαρση δεν ήρθε ποτέ, ενώ όλοι την περίμεναν με τόση αγωνία! Δείτε ή ξαναδείτε την ταινια του Cydney Pollack Out of Africa, Maryl streep φοβερη και ενας Robert Redford χριστε μου πανεμορφος!!!!Αυτά!!!Σαας φιλώ!!